Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2011

Ματωμένα ηλιοβασιλέματα


Κοιτώντας το απέραντο της Θάλασσας από κάποια ακτή ή αγναντεύοντας από ψηλό βουνό, σκέψεις πολλές γεννάει το μυαλό και τα συναισθήματα σαν κύματα της, πνίγουν την ψυχή σου. Το σώμα ενός νεκρού βασιλιά που οι ποιητές της Φυλής μας μας χάρισαν τόσους μύθους ζυμωμένους από το Αίμα μας και τούτα κύματα και τις αμμουδιές. Τους ελληνικούς τους μύθους υφαίνοντας με δεξιοτεχνία που πυρώνουν τις Ελληνικές καρδιές. Αιγαίο. Λέξη πανάρχαια. Θάλασσα ελληνική. Λίμνη ελληνική…
Το σώμα του Βασιλιά Αιγέα που σκέπασαν τα κύματα του και αυτά για να καθαρθούν από τον πνιγμό του πατέρα του Μεγάλου Ήρωα του ιωνικού φύλου, του Θησέα, πήραν το όνομά του. Ύστερα από τόσους αιώνες, στην δεκαετία του 90′ πάλι Τρεις Έλληνες, Υπερασπίστηκαν τη Θάλασσα τούτη. Γιαλοψός, Βλαχάκος, Καραθανάσης. Κι ύστερα πάλι το 2006, ο Ηλιάκης… κι εκείνος μες στο Αιγαίο βρίσκοντας ένδοξο τέλος στη θνητή ζωή του, πέρασε στην Αθανασία και από κει στο Πάνθεον των Ελλήνων.
Κι είχαν περάσει σχεδόν ένας αιώνας απ’ όταν στα 1920 ο Τούρκος, ξεσπίτωνε, έκαιγε, βίαζε και κατακρεούργησε τους Έλληνες που ζούσαν στην άλλη μεριά του Αιγαίου…Έκαψε τα σπίτια τους. Πήρε τους θησαυρούς τους. Ξέθαψε τα οστά των Προγόνων τους και έσβησε το όνομα τους από το χάρτη… Πόντος. Ιωνία. Κι όσα δεν μπορούσε να γκρεμίσει, τα ονόμασε με δικά του ονόματα και είπε πως ήταν δικά του…

Κι ύστερα από χρόνια 50, στα 1970 εισέβαλε στην Νήσο της Αφροδίτης. Την μαρτυρική την Κύπρο, την Ελλάς του Νότου. Χτυπώντας ύπουλα, μεθοδικά ο προαιώνιος εχθρός κατακτούσε και ξερίζωνε τους Έλληνες από μία ακόμα πατρίδα τους. Πάλι έκαψε. Πάλι ξέθαψε τους νεκρούς. Πάλι ξεσπίτωσε. Πάλι κατακρεούργησε και ρήμαξε… Μα, ήρθαν ο Σολωμός Σολωμού και ο Τάσος Ισαάκ για να θυμίσουν με τη Θυσία τους ποιος είναι ο Τούρκος και ποιος είναι ο Έλληνας. Και με το Αίμα τους να σφραγίσουν τη Γη την Ελληνική και να δείξουν ποιος είναι ο άρπαγας. Ποιος σκύβει και προσκυνά και ποιος πολεμά και μάχεται εναντίον εχθρών αναρίθμητων.

Και σήμερα ακόμα πιο ύπουλα, ακόμα πιο προσεχτικά ετοιμάζεται να χτυπήσει τον Ελληνισμό στην κοιτίδα του. Στην καρδιά του… Απλώνει τα δίχτυα του μέσω της οικονομίας, της διπλωματίας και της στρατιωτικής ισχύος του και στο υπόλοιπο Αιγαίο…

Μα, είναι και ο Γκούμας στην άλλη μεριά της Ελλάδος, Ήρωας. Αίμα Ελληνικό που βάψε ακόμα ένα Ηλιοβασίλεμα…

Από άκρη σε άκρη της Ελλάδας λοιπόν, οι Έλληνες πολεμούν. Πάρε θάρρος λοιπόν, από τη Θυσία τους. Τυχερός, αν η Μοίρα σου δώσει την ευκαιρία να περάσεις μαζί τους τις Πύλες που σε κάνουν Αθάνατο και Ήρωα της Φυλής μας.
Πάρε θάρρος γιατί υπάρχουν εχθροί που μας μισούν θανάσιμα και παρά την άσχημη και άθλια κατάσταση που βρίσκεται το Έθνος μας ακόμα μας φοβούνται. Πάρε θάρρος γιατί ενώ είμαστε υπόδουλοι μας πολεμούν με λύσσα, σημάδι πως δεν έχουμε σβήσει ακόμα…

Πάρε θάρρος και πολέμα. Οργανώσου και πέρνα στην Αντεπίθεση, κάνοντας συντρίμμια τα ύπουλα σχέδια τους… Ίσως είμαστε η τελευταία γενιά που αντικρίζει τη Γη αυτή μες στην Ελληνική ομορφιά…

ΝΙΚΗ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου